……een moeilijk onderwerp

Geplaatst door

bank_zee

We kennen het allemaal, in iedere levensfase heb je van die moeilijke onderwerpen om te bespreken. Het gaat niet helemaal lekker in een huwelijk, verschillend denken in de opvoeding van de kinderen, over Erdogan spreken met een Nederlandse Turk of een coalitie met VVD en Groen Links, het zijn moeilijke onderwerpen.

Stage in het AZG (nu het UMCG)

In 1999 liep ik mijn tweede stage in het academisch ziekenhuis, als ik één ding niet goed kan, dan is het wel stage lopen. De hele dag dingen opgedragen krijgen, wisselende verwachtingen van verschillende begeleiders, al met al onderdanig zijn. Niet mijn sterkste punt. Uiteindelijk komt dan de vraag hoe vind je het hier, tja dat was een moeilijk onderwerp ik vond het verschrikkelijk en ellendig……….vertel dat maar eens aan de persoon die je een cijfer gaat geven……..resultaat een 5,5 (nog net voldoende, maar het luchtte wel op om de waarheid te vertellen).

Gesprek met allochtoon over dubbele nationaliteit

In Assen kom ik vaak bij een Nederlandse kapper die nu 23 jaar hier woont en daarvoor 12 jaar in Irak. Hij is zeer attent en ik voel mij op mijn gemak bij hem. De laatste keer vroeg ik hem naar zijn visie over de Nederland vs. Turkije kwestie. Het leek mij een moeilijk onderwerp, maar dat viel wel mee. Hij was heel duidelijk, ze zijn toch Nederlanders, waarom zo haatdragend? Ik vroeg hem of hij een dubbel paspoort heeft, nee ik ben Nederlander zei hij resoluut. Communiceren zonder boosheid, een gesprek voeren met een “allochtoon” het zal een hoop oplossen en opluchten.

Een sta-op stoel voor iemand die terminaal is

Daar sta je dan met je enthousiaste praatje, een sta-op stoel is fantastisch zit heerlijk en wordt volledig op maat gemaakt…………dat is een moeilijk gesprek met iemand die bijna dood gaat. Huren per kwartaal of halfjaar……liever 10 jaar! Ook weer zo’n lastig onderwerp, we geven nu ook altijd de optie doe maar een halfjaar, is het toch korter dan verrekenen wij het naar een kwartaal.

Dan het ophalen, gecondoleerd. Tranen, slikken …….voorzichtig vraag ik of ze blij waren met de stoel…………en heel vaak krijgen wij te horen dat de stoel enorm heeft bijgedragen aan de eigenwaarde in de laatste weken of maanden. Ik ga dan zeker met een beter gevoel weg dan dat ik niets heb gevraagd……het blijft een moeilijk onderwerp….de dood.

Wilfred Pathuis

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *